O dużych efektach malutkich postanowień. I nowy chleb.

Rygorystyczne "mocne postanowienia poprawy" na dłuższą metę nie są dla mnie. Bo jakże, na przykład, batoników nie zajadać już do końca życia? Albo bagietki? Albo...? Większość moich prozdrowotnych planów już po kilku tygodniach "jedzenia dla królików" (he, he), paliło na panewce. Łatwo było przewidzieć, że z czasem okaże się, że kalafior nie jest, niestety miłością mojego życia ;) Jednak nie chodzi tylko o postanowienia dotyczące odżywiania. Czytałam ostatnio fajny artykuł i w trakcie zapaliła mi się "kalafiorowa żarówka". 
Uświadomiłam sobie, że to, co mnie najbardziej uwiera we wszystkich postanowieniach, to świadomość, że coś ma być na wieki wieków. Od dziś tego i tamtego nie jem wcale, biegam przynajmniej 5 km dziennie, czytam 100 stron, ... i tak dalej.
A artykuł podpowiada, że najlepiej jest przekształcić te niekiedy "męczennicze" postanowienia w mikro-cele i skupić się raczej na tym, co robię w tej chwili, w poniedziałek po południu, a nie na tym, co ma być w programie do końca życia.  W kwestii batoników, łatwiej nie jeść ich w poniedziałki, środy i piątki, i pewnie w czwartki też, niż przez całą wieczność. Idąc dalej w kwestii żywieniowej, można się zastanowić, czy coś może nam po prostu bardziej smakować, niż jedzenie, do którego jesteśmy przywiązani, a które niekoniecznie nam służy. Dzisiejszy przepis to rezultat moich poszukiwań, kiedy postanowiłam, że trzeba odstawić na trochę pszenicę, szczególnie pieczywo ze sklepu. Nie twierdzę, że na wieki, i że pszenica jest be. Kocham makaron i nie rezygnuję z niego, ale pasta gości na naszym stole może raz na dwa tygodnie, tymczasem chleb niemal codziennie. Mój nowy chleb bardzo mi przypadł do gustu i nie tęsknię za bułeczkami, bo jest po prostu o niebo lepszy.

Wracając do artykułu i metody "małych celów", czasami czujemy, że zmęczenie bierze górę i trzeba o siebie zadbać, najlepiej gdzieś wyjechać na dwa tygodnie, a tymczasem w portfelu pustawo...  Co wtedy? Autorka podpowiada, że kluczem do sukcesu jest umiejętność wykorzystania tego, co dostępne na wyciągnięcie ręki. I często też zupełnie za darmo. Wakacje są, naturalnie, bardzo ważne, ale nie zdajemy sobie sprawy, jakie korzystne mogą być codziennie, półgodzinne spacery. Nicnierobienie, siedzenie na ławce, karmienie wiewiórek, chwila ciszy. Te malutkie rzeczy mają niesamowitą moc i mogą nam bardzo pomóc się zregenerować po ciężkim dniu. Znam wielu ludzi, którzy mają niesamowity problem z nicnierobieniem (i tu pozdrawiam moją Mamę!), a ono jest nam bardzo potrzebne. Z całą pewnością, ta chwila zatrzymania, zawieszenia, obserwowania, jak pędzi leśny potok, jak się bawi wiewiórka, może nas ocalić. I wzmocnić.
Kolejny punkt, to pytanie, czy jesteś na swojej własnej liście priorytetów? Co jest dla ciebie najważniejsze, o kogo dbasz, o kim myślisz i dla kogo masz czas? Z pustego dzbana nie nalejesz, a żeby móc wspierać innych ludzi, najpierw musimy zadbać o siebie. Co daje ci radość? Co dostarcza ci energii? Jakie czynności cieszą i dają "pozytywnego kopa"? Mówi się o tym od dłuższego czasu, nasza troska o nas samych, czas dla siebie, relaks bez tłumaczenia się innym, wyłączenie telefonu, to nie egoizm ani fanaberia. To w gruncie rzeczy nasza odpowiedzialność. 

/tekst na postawie artykułu Small Wonders, Bethan Louise Nolan, magazyn Breathe, nr 21/

Bardzo łatwy chleb bez mąki  (na podstawie przepisu stąd )

1 i 1/2 szklanki płatków owsianych
1 szklanka ziaren słonecznika
1/2 szklanki siemienia lnianego
1/2 szklanki orzechów laskowych, posiekanych grubo
2 łyżki nasion chia
4 łyżki łusek babki płesznik (3 łyżki, jeśli mamy ją w proszku)
1 łyżeczka soli
400 ml wody
3 łyżki oliwy
1 łyżka płynnego miodu

Przygotowanie tego chleba sprowadza się do wymieszania wszystkich składników i odstawienia w foremce (przynajmniej na dwie godziny), żeby chleb nabrał kształtu. To trochę jak robienie babki z piaski, wilgotną mieszankę trzeba umieścić w keksówce, wygładzić wierzch i dać jej trochę czasu. Ponieważ ten chleb wystarcza mi na tydzień, z reguły w niedzielę wieczorem wszystko  mieszam i wkładam do foremki, a piekę w poniedziałek po powrocie z pracy.
Dodatkowo, przepis pozwala na różne modyfikacje - pod kątem tego, co nam smakuje i tego, co akurat jest w kredensie. Choć oryginalna receptura zawiera płatki owsiane, mnie się jeszcze nie zdarzyło upiec tego chleba z ich dodatkiem. Do pierwszej produkcji wykorzystałam otręby żytnie. A potem kupowałam płatki żytnie albo orkiszowe. W każdym wariancie się udaje, plus można jeszcze płatki pomieszać. Podobna dowolność ze słonecznikiem i dodatkiem orzechów. Przeważnie mieszam słonecznik pół na pół z pestkami dyni, albo dodaję tylko pestki dyni. Czasami dosypuję sezamu. Była wersja z orzechami laskowymi, z migdałami, z orzechami włoskimi i mieszanką orzechów wszelakich, podczas wielkiego sprzątania szuflad. Wodę w oryginalnym przepisie miesza się z 3 łyżkami oleju kokosowego i 1 łyżką syropu klonowego. Nie zawsze mam je pod ręką, ale bez oliwy i miodu nie ma mojej kuchni, więc piekę z miodem i oliwą. Nie ma natomiast zamienników dla nasion chia i babki płesznik. Babka płesznik jest źródłem dobroczynnego błonnika, a nasiona chia zawierają m.in. białko i kwasy omega-3. Na próbę doradzam nabyć po małej torebce jednego i drugiego. Mnie cała idea bardzo przypadła do gustu zaraz po przeczytaniu przepisu, dlatego zamówiłam w internetach kilogramowe torebki chia i babki płesznik. Było chyba nieco taniej i zużyłam już sporo, jako że w tym tygodniu będę piekła ten chleb po raz szósty. A ponieważ nie jem śniadań na słodko, w kolejnej wersji rozważam dodanie posiekanego koperku albo mieszanki w stylu ziół prowansalskich, a może nawet suszone pomidory...?

A teraz - do dzieła! Wszystkie sypkie składniki mieszamy w misce. Sporządzamy mieszankę wody z oliwą i miodem i dodajemy do suchych składników. Całość dokładnie mieszamy i wkładamy do keksówki (moja ma 24 cm długości) wyłożonej papierem do pieczenia. Wyrównujemy wierzch i odstawiamy, na dwie godziny, na noc, albo nawet dłużej, żeby całość zachowała kształt. Piekarnik rozgrzewamy do 175 stopni. Pieczemy 40 minut, a potem ostrożnie wyjmujemy chleb z foremki, odwracamy go "do góry dnem" i bez foremki, na kratce wyłożonej papierem, pieczemy przez kolejne 40 minut. Chleb jest gotowy, kiedy tak jak w przypadku drożdżowych wypieków, postukamy w spód i usłyszymy, jakby był pusty w środku. Kiedy wystygnie, przekładamy go do szczelnego pudełka i przechowujemy w chłodnym miejscu.

Słodko. Gorzko. A na koniec ciasteczka.

Prezenty zapakowane. Świąteczne kartki wysłane, albo wręczone osobiście. Przede mną jeszcze kilka sympatycznych spotkań, dużo herbaty i długich pogawędek z przyjaciółmi, których rzadko widuję. Przed wyjazdem ze Szkocji udało mi się jeszcze upiec chlebek z rumem i daktylami, żeby podarować go serdecznym znajomym i sąsiadom z Edynburga.
A szczerbate szkockie dzieciaki, co mieszkają nade mną (i hałasują tak, że trudno uwierzyć, że tylko ich dwójka) dostały ode mnie duuuży talerz wyładowany polskimi słodyczami. Krówki, pierniczki, Delicje, Mieszanka Krakowska... Nic, tylko się z tym talerzem sprytnie gdzieś ukryć i raczyć ulubioną książką. Uśmiechy dzieciaków - bezcenne :) Szkoda, że nie mam zdjęcia!

Teraz pora na świętowanie w rodzinnych stronach :) "Odwiedziłam" już jednego z najsłynniejszych bielszczan, czyli Reksia, który na potrzeby świąt "nieco" urósł i błyszczy z daleka mnóstwem kolorowych światełek przy ulicy 11 Listopada.
Wciąż trudno mi się pogodzić z tradycyjną uliczną rzezią karpia :( Nie wiem, dlaczego istotom obdarzonym (w większości) rozumem, tak trudno jest pojąć cierpienie naszych braci mniejszych. Niełatwo zapomnieć o biednych rybach skotłowanych w wielkich pojemnikach.
Łykam polską rzeczywistość, choć ostrożnie, bo można się łatwo zagubić. Albo przestraszyć. Albo... Sama nie wiem. Słyszałam, że kraj nad Wisłą, jako enklawa chrześcijańskich wartości ma teraz misję rechrystianizowania Europy. Kto zatem poprowadzi naszą krucjatę na Zachód? I gdzie dokładnie szukać tych wartości i zasad, z których nasza ekipa rządząca jest taka dumna...? Trzeba chyba zacząć od posprzątania własnego podwórka. A że zabłocone jakieś i zagracone, to porządki niewątpliwie zajmą chwilę....
Czytałam też, że od 2018 roku nie będzie przedszkoli w ośrodkach dla uchodźców... Rozumiem, że jest to demonstrowanie realizacji chrześcijańskich wartości w praktyce... "Dobrym chrześcijanom" z ministerstwa blokującego unijne pieniądze na ten cel, polecam posłuchać utworu o znamiennym tytule "Biada" . Jest w Polsce wielu niesamowitych ludzi, którzy pomagają innym, jak tylko potrafią i nie mają wcale potrzeby ogłaszać się publicznie dobrymi chrześcijanami, bo Stwórca naprawdę widzi w ukryciu... Przeraża mnie jednak liczba tych, którzy są pełni nienawiści i głoszą stereotypowe uprzedzenia. I którzy, niestety, najgłośniej krzyczą. 
I smutno, kiedy myślę że mój post sprzed blisko dwóch lat jest wciąż aktualny... I czytam, jak oświecona posłanka w kontekście uchodźców mówi o pomaganiu "tym, którzy sobie sami tej biedy napytali". Szkoda, że się nie urodziła w Aleppo... Mam takie dziwne wrażenie, że ta nasza unikalna enklawa chrześcijaństwa nie przyjęłaby dziś Świętej Rodziny...
Nieswojo czuję się w państwie, które marsze faszystów i nacjonalistów określa "pokojowymi manifestacjami rodzin z dziećmi". Boje się władzy, która daje na takie wydarzenia przyzwolenie. A na marginesie - pokojowe rodzinne manifestacje na przykład tak wyglądają .

Świeta już, zaraz... Najwyższa pora zacząć mówić ludzkim głosem. Do ludzi.  I zacząć słuchać. Tego, co między wierszami, tego, co niewypowiedziane, co niektórzy próbują zamieść pod dywan. Przy ubieraniu choinki, dekorowaniu domów i przygotowywaniu pyszności nie zapominajmy, co jest istotą tych świąt.
Dajemy się ponieść komercji i kolorowemu hałasowi, ale esencją tych świąt jest cisza. I światło. Takie prawdziwe. I nadzieja. I dobro. Podążajmy za nimi. Choćby to było niepoprawne politycznie.

Ciasteczka owsiane z jabłkiem i czekoladą

130 g mąki
1 łyżeczka cynamonu
1/4 łyżeczki mielonych goździków
1/2 łyżeczki imbiru
1/4 łyżeczki gałki muszkatołowej
1/2 łyżeczki sody

130 g miękkiego masła
130 g brązowego cukru
1 duże jajko

160 g płatków owsianych
1 duże jabłko, obrane ze skórki i pokrojone w małą kostkę
garść rodzynek
garść orzechów włoskich, posiekanych
50 g ciemnej czekolady, posiekanej

Mąkę mieszamy z przyprawami i sodą. Masło miksujemy z cukrem na gładki krem, a potem dodajemy jajko. Wsypujemy mąkę do masy i szybko mieszamy, tylko do połączenia składników. Dodajemy płatki, jabłko, bakalie i czekoladę. Mieszamy dokładnie całość. Jeśli jest zbyt sucha, dodajemy odrobinę mleka. Masę na ciasteczka wkładamy do lodówki na pół godziny. Piekarnik rozgrzewamy do 180 stopni. Blachę wykładamy papierem do pieczenia, formujemy z ciasta kulki wielkości orzechów włoskich (około 2 łyżeczek na porcję) i na blasze lekko je rozpłaszczamy. Ciastka rozlewają się w trakcie pieczenia, więc musimy zachować pewną odległość. Pieczemy około 15 minut.

Świąteczna pocztówka z Bielska i smakołyków kilka...

Planowałam grudzień pełen spokoju, refleksji i świątecznych przygotowań. Oczekiwanie na święta miało mi upłynąć na czytaniu, porządkach w domu i, naturalnie, na przygotowywaniu pyszności. Tymczasem, gdyby nie dopadło mnie przeziębienie, to chyba nawet nie zdążyłabym upiec zapowiadanych w ostatnim poście angielskich babeczek mince pies... Najęłam się w pewnej restauracji jako pomoc kuchenna i właściwie prawie nie było mnie w domu. Szare poranki, jeden za drugim, tylko migały mi szybko zza okien autobusu, a do domu wracałam późnym wieczorem, tak zmęczona, że właściwie nie miałam już ochoty na nic. Już się chyba powinnam przyzwyczaić do faktu, że mój żywot pełen jest przygód i wyzwań, ale nie spodziewałam się zupełnie, że szef kuchni po tygodniu naszej wspólnej pracy odejdzie z restauracji... Tym oto sposobem stanełam przed wyzwaniem ugotowania drugiego w moim życiu barszczu, który miał być, oczywiście, pyszny i z rozmachem, na, bagatela, 50 litrów :) To właściwie tylko wierzchołek góry lodowej, która przede mną w tym gastronomicznym przybytku wyrosła... Poradziłam sobie, może kiedyś opowiem o tym bardziej szczegółowo. Przede mną niewątpliwie wzmożone studia nad kuchnią polską ;) Całe to restauracyjne zamieszanie zupełnie mnie odciągnęło od przedświątecznych planów i spowodowało, że wszystko działo się jakby obok mnie. Udało mi się w pośpiechu kupić prezenty gwiazdkowe (mam nadzieję, że jednak trafione!), a z magicznej atmosfery oczekiwania zostało mi podziwianie rozświetlonego Bielska, kiedy wychodziłam po pracy na autobus. Kiedyś już tutaj pisałam, że kocham świąteczne światełka i oglądanie przystrojonego miasta zawsze sprawia mi ogromną przyjemność. Oto moje ulubione punkty spacerowe:

Jeśli zajrzeliście do mojego poprzedniego  posta, na pewno przeczytaliście przepis na nadzienie do mince pies, czyli babeczek, którymi Anglicy zajadają się na Boże Narodzenie. Upodobanie tych słodkości udzieliło się i mnie, dlatego w tym roku również u nas w domu takie pyszności zagoszczą. Wyglądają bardzo efektownie, smakują doskonale i nadają się też na świąteczny upominek :) To chyba wystarczająca rekomendacja, żeby upiec mince pies :)


Mince pies

Nadzienie:
Trzeba je przygotować odpowiednio wcześniej, przepis tu

Kruche ciasto:
300 g mąki
150 g zimnego masła
1 duże jajko
2 kopiaste łyżki cukru pudru
szczypta soli

Przygotowujemy kruche ciasto, rozcieramy mąkę z kawałkami masła, dodajemy cukier puder, jajko i sól i staramy sie jak najszybciej uformować z ciasta gładką kulę. Owijamy ją folią i wkładamy do lodówki na godzinę, albo nawet na całą noc. Potem rozwałkowujemy ciasto na grubość monety. Nie może być zbyt cienkie, ze względu na nadzienie. Przygotowujemy muffinową foremkę 12-dołkową, smarujemy delikatnie masłem. Z ciasta wycinamy kółka (w takim formacie, żeby dało się wyłożyć spód i boki muffinowych dołków). Wykładamy dołki ciastem, formując spody babeczek. Potem nakładamy do nich nadzienie, a później, z pozostałego ciasta wycinamy kształt do przykrycia babeczki, wedle upodobań. Mnie się bardzo podobają "gwiazdkowe", ale tradycyjne mince pies są w całości zakryte płatkiem kruchego ciasta, który nierzadko jest jeszcze ozdobiony jakimś świątecznym ornamentem. Piekarnik nagrzewamy do 170-180 stopni i pieczemy babeczki około 30 minut, do momentu kiedy staną się lekko złotawe. Studzimy i rozkoszujemy się smakiem świąt :) Z podanego przeze mnie przepisu na nadzienie sporządzimy co najmniej dwa razy tyle babeczek, ale ilość kruchego ciasta wystarczy na 12-16 mince pies.

Mam dla Was jeszcze cztery przepisy na świąteczne dobroci. Nie wszystkie niestety zdążyłam sfotografować. Postaram się z czasem uzupełnić zdjęcia, a teraz zapraszam jeszcze na:


Owsiane ciasteczka z suszonymi śliwkami - dla Rudolfa  (przepis podstawowy tu)

120 g masła
140 g brązowego cukru
1 duże jajko
100 g mąki
1/2 łyżeczki sody
3/4 łyżeczki cynamonu
1/4 łyżeczki soli
120 g płatków owsianych (nie błyskawicznych!)
120 g suszonych śliwek, pokrojonych na małe kawałeczki

Masło z cukrem i jajkiem miksujemy na gładką masę. W innym naczyniu mieszamy mąkę, sodę, cynamon i sól. Mączną mieszankę dodajemy do zmiksowanego masła, mieszamy, aż powstanie nam ciasto i dodajemy płatki owsiane i kawałeczki suszonych śliwek (po pokrojeniu śliwek oprószam je delikatnie mąką, żeby się nie posklejały). Następnie przykrywamy misę z ciastem folią i wkładamy do lodówki na jakieś 15-20 minut. Piekarnik rozgrzewamy do 180 stopni, blachy do pieczenia wykładamy papierem. Nabieramy łyżką  równe porcje ciasta, formujemy kulki, układamy je na blasze i delikatnie spłaszczamy. Musimy pamiętać o zachowaniu sporej odległości, bo ciastka się "rozlewają". Pieczemy je 10-12 minut, aż brzegi będą złote, a środki wciąż wygladają na lekko niedopieczone. Studzimy je 5 minut na blasze, a potem zdejmujemy i pozwalamy całkowicie ostygnąć. To bardzo aromatyczne, mięciutkie ciasteczka, wymarzone na śniadanie, albo na niespodziankę dla renifera świętego Mikołaja ;) Jeśli nabieramy porcje ciasta dużą łyżką, to wyjdzie nam około 20 ciastek.

Śledzie z majerankiem i czosnkiem  (przepis z książki Małgorzaty Caprari "Śledzie. 200 najlepszych przepisów kuchni polskiej i światowej)

1 kg solonych filetów śledziowych
15 ząbków czosnku, pokrojonych w grubsze plasterki
kilka łyżek suszonego majeranku
sok z cytryny
oliwa lub dobry olej, np, rzepakowy z pierwszego tłoczenia

Zaczynamy od wymoczenia śledzi w wodzie. Potem osuszamy je, obficie skrapiamy sokiem z cytryny i odstawiamy na pół godziny. Filety kroimy na kawałki i układamy w słoiku, przekładając porcje śledzia czosnkiem i posypując obficie majerankiem. Zalewamy całość oliwą (śledzie muszą być dokładnie przykryte) i wstawiamy do lodówki, na przynajmniej dwa dni. Jako wielbicielka śledzi zawsze szukam nowych smaków. Najlepiej sprawdza się właściwie prostota, czyli kilka dobrze dobranych składników, tak jak w przypadku ubiegłorocznych ekspresowych matjasów z dymką i żurawiną. Śledzie z majerankiem potrzebują co prawda nieco więcej czasu, ale smakują bardziej "po polsku" i doskonale pasują na świąteczny stół, podobnie jak bardziej wykwintne śledzie w winie, na które przepis również wynalazłam u Małgorzaty Caprari:


Śledzie po hrabiowsku w białym winie

8 solonych filetów śledziowych
200 ml białego wytrawnego wina
5 ziaren pieprzu
5 ziaren ziela anigielskiego
4 goździki
szczypta mielonego imbiru
szczypta mielonego kardamonu
1 łyżka cukru
1 średnia cebula, drobno pokrojona
1 por, tylko jasna część, drobno pokrojona
100 ml oleju
sok i cienko skrojona skórka z 1/2 cytryny
czerwony pieprz (do podania)

Wymoczone i osuszone filety kroimy na porcje. Wino zagotowujemy z przyprawami, cukrem i skórką cytrynową. Studzimy pod przykryciem, a potem cedzimy i mieszamy z sokiem z cytryny i olejem. W słoiku układamy warstwami cebulę wymieszaną z porem i śledzie. Na wierzchu powinna być warstwa cebuli z porem. Zalewamy całość winną marynatą i wkładamy do lodówki na przynajmniej dwa dni. Te śledzie dobrze smakują i ładnie wyglądają, kiedy przy podawaniu oprószymy je czerwonym pieprzem.

Wigilijny pasztet grzybowy  (na podstawie przepisu z magazynu Moje Gotowanie 12/2015)

100 g suszonych grzybów, najlepiej mieszanych
szklanka bułki tartej
1 i 1/2 szklanki śmietanki 30%
4 cebule, drobno posiekane
3 ząbki czosnku, drobno posiekane
łyżka smalcu (można zastąpić masłem)
1/4 (lub więcej, zależnie od upodobań) łyżeczki: suszonego majeranku, bazylii, ziela angielskiego mielonego, gałki muszkatołowej, imbiru, mielonego kminku
4 jajka
sól, pieprz
masło i bułka tarta do foremek
garść drobno posiekanych orzechów włoskich

Opłukane grzyby zalewamy niewielką ilością wody i zostawiamy na noc, a potem gotujemy do miękkości. Ostudzone grzyby bardzo drobno siekamy albo blendujemy. Cebulę i czosnek szklimy na smalcu/maśle. Cebulę i grzyby łączymy w większej misce, dodajemy śmietankę, bułkę tartą i jajka. Całość dokładnie mieszamy i przyprawiamy, do smaku dodajemy też sól i pieprz. Foremkę (upiekłam ten pasztet w dwóch małych keksówkach, 23 cm długości) smarujemy masłem i wysypujemy bułką tartą. Pasztetową masę przekładamy do formy, wygładzamy wierzch i posypujemy posiekanymi orzechami. Pieczemy w piekarniku nagrzanym do 180 stopni przez około 50 minut. Można taki pasztet pałaszować na ciepło lub na zimno. Pyszności!

Ty dostaniesz do łóżka podane...

Bo czasami po prostu mamy ochotę na małą rozpustę. Na słodkie lenistwo o poranku i największy luksus na świecie. A jednocześnie -  chyba najtańszy :)

Poleż sobie w ciepłej pościeli, przejrzyj czasopisma, których już całkiem spory stosik urósł przy Twoim łóżku... Na poduszkową bitwę też będzie dzisiaj czas. A ja tylko na chwilę pójdę do kuchni :)

Śniadaniowe ciasto z płatkami owsianymi, żurawiną i czekoladą  (na podstawie przepisu z BBC Good Food August 2014)

3/4 szklanki mąki
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1/4 łyżeczki sody
100 g cukru
100 g płatków owsianych
100 g suszonej żurawiny
80 g dobrej gorzkiej czekolady, połamanej na małe kawałki
100 g masła, roztopionego
1 łyżka płynnego miodu
1 duże jajko, ubite
3 łyżki płatków migdałowych
cukier puder do posypania

Nagrzewamy piekarnik do 180 stopni. Foremkę 20 x 20 cm wykładamy papierem do pieczenia. Mąkę mieszamy z proszkiem do pieczenia i sodą i całość kilka razy przesiewamy przez sitko*. W większej misce mieszamy mąkę, płatki owsiane, cukier, żurawinę i czekoladę. W środku robimy wgłębienie i dodajemy rozpuszczone masło, jajko i miód. Mieszamy całość do połączenia składników. Przekładamy masę do foremki, wyrównujemy wierzch i posypujemy płatkami migdałowymi. Pieczemy 20 - 25 minut, aż ciasto się zezłoci. Po wyjęciu z piekarnika, odczekajmy 10 minut i pokrójmy ciasto na 12 kawałków. Jeszcze ciepłe, z kawałeczkami rozpuszczonej czekolady smakuje rewelacyjnie! Po wystygnięciu przypomina trochę batoniki musli i też jest bardzo smaczne.

* Oryginalny przepis zawiera self-rising flour, czyli makę, która jest już zmieszana z proszkiem do pieczenia i sodą. Jeśli nie możemy takiej mąki kupić, możemy przygotować własną wersję, na jedną szklankę mąki będziemy potrzebować 1 i 1/4 łyżeczki proszku oraz 1/4 łyżeczki sody. Kluczem do sukcesu jest przesianie mieszanki nawet 5 razy, aby napowietrzyć mąkę.

Dziś są Twoje urodziny...

A Ty nie przepadasz za słodyczami.

Tart nie lubisz, o tortach nie wspomnę. Nawet lody Cię nie kręcą ;)

Wyzwanie. Chcę Ci przygotować coś słodkiego. Prostą, ale naprawdę dobrą rzecz.

Znalazłam na targu piękne śliwki. Mam w domu czekoladę. I kilka innych potrzebnych składników.

Nigel Slater podpowiedział mi, że TO może Ci się spodobać:

Śliwki zapiekane pod owsiankową kruszonką  (cztery porcje)

12 - 16 śliwek, pokrojonych na nieduże kawałki
30 g masła
50 g cukru
szczypta cynamonu
garść grubo posiekanych orzechów włoskich

Kruszonka:
85 g masła
40 g mąki
40 g mąki migdałowej (jeśli nie macie, użyjcie podwójnej ilości zwykłej mąki)
80 g cukru
3 łyżki płatków owsianych
1 łyżka wody
80 g dobrej, ciemnej czekolady pokrojonej na małe kawałki

Na patelni rozpuszczamy masło. Dodajemy śliwki i cukier i gotujemy na małym ogniu kilka minut, aby śliwki troszkę zmiękły. Zdejmujemy z ognia, posypujemy szczyptą cynamonu i odcedzamy śliwki z powstałego soku. Rozkładamy je po równo do nasmarowanych masłem foremek do zapiekania i posypujemy orzechami. Piekarnik nagrzewamy do 180 stopni. Przygotowujemy kruszonkę - najpierw łączymy ze sobą masło i mąkę (zwykłą i migdałową), a potem dodajemy cukier i płatki owsiane. Dolewamy do kruszonki łyżkę wody, a kiedy powstaną grudki, dokładamy czekoladę. Owsiankową kruszonką posypujemy śliwki i pieczemy około 45 minut, aby deser się ładnie zezłocił. Łakomczuchy pewnie zjedzą jeszcze ciepły, ale można też trochę go ostudzić i podać w rozpustnej wersji z gałką ulubionych lodów.

Wszystkiego najlepszego! Niech Ci się szczęści :)

Muffiny na dobry dzień

Pamiętacie taką piosenkę?

"Jak pięknie jest rano, gdy jeszcze nie wszystko się stało i wszystko może się stać, tylko brać..." Agnieszka Osiecka miała rację pisząc te słowa , a Sojka pięknie to później zaśpiewał :) Utwór pochodzi z płyty "...tylko brać - Osiecka znana i nieznana. Rok później", którą bardzo Wam polecam.

Jak wyglądają Wasze poranki? Jest czas na otwarcie okna, dużą kawę z mlekiem i śniadanie, tak na spokojnie, czy też ubieracie się w pośpiechu, a tuż przed wyjściem z domu tylko łyk małej czarnej? Jako notoryczny nocny marek, który baaardzo późno staje się niezwykle kreatywny i ma najlepsze pomysły na świecie, dopiero niedawno zaczęłam dostrzegać uroki poranków, które wcześniej zaczynały się dla mnie kolo dwunastej ;) Teraz zwykle budzę się wcześniej, otwieram na oścież okna, ba, nawet wychodzę w piżamie na balkon, bo dopiero potem rzucam okiem na termometr - to zdecydowanie mniej frustrujące :) Teraz bardziej niż przedtem czuję, że poranek to możliwość...

Bez względu na to, o której się poranek zaczyna, śniadanie musi być. Preferuję śniadania konkretne, najlepiej na ciepło. Tymczasem wczoraj porządkując kosmiczne ilości kulinarnych czasopism w magazynie Kuchnia (10/2010) znalazłam przepis na śniadaniowe muffiny. Owsianka i żurawina - to po prostu musiało być dobre... Po 25 minutach wyjęłam z piekarnika 12 muffinów, z których każdy tego ranka z kimś powędrował (no dobra, przyznaję, dwa schowałam dla siebie)...  A ja miałam fantastyczne, spokojne śniadanie z kubkiem gorącego kakao i Kubusiem Puchatkiem :)

Owsiane muffiny na śniadanie

W misce mieszamy:
1,5 szklanki płatków owsianych błyskawicznych
1 szklankę mąki
1 łyżeczkę proszku do pieczenia
1 łyżeczkę sody
1/2 łyżeczki soli
2 łyżki sezamu (uprażyłam go wcześniej na suchej patelni)
3/4 szklanki cukru
1/2 szklanki suszonej żurawiny (dodałam 3/4 szklanki)

W innym naczyniu łączymy:
1 jajko (dodałam dwa)
1/4 szklanki oleju
1 szklankę jogurtu naturalnego

Łączymy zawartość obu naczyń wlewając delikatnie mokre składniki do suchych i mieszamy tylko do połączenia składników. Masę rozkładamy równo do 12 foremek na muffiny. Pieczemy w piekarniku nagrzanym do 180 stopni około 25 minut, do suchego patyczka. Przed włożeniem do piekarnika posypałam moje muffiny kruszonką, która mi została z poprzednich produkcji, ale nie jest ona tutaj konieczna.